Adoptie in China

Oppervlakte: 9.597.000 vierkante kilometer (bron: Times Wereld Atlas)

Indeling: in 22 provincies (sheng) - Taiwan niet meegerekend, 3 stadsprovincies (zhiheshi), 5 autonome gebieden (zizhiqu) - waaronder Tibet, 1 Special Administrative Regin (SAR): Hongkong (sinds 1997).

Bevolking: In 2004 is officieel uitgevaardigd dat China 1,3 miljard inwoners heeft. Dit betreft zo'n één vijfde van de wereldbevolking. De bevolkingsgroei bedroeg enkele jaren geleden in China 0,87%. China streeft naar een bevolkingsgroei van 0 procent. de groei van 0 procent zou halverwege de 21e eeuw moeten worden gehaald en het aantal inwoners gestabiliseerd op 1,6 miljard.

Bijna een kwart van de bevolking (24,3%) was in 2002 jonger dan 15 jaar. Na 1953 is het aantal kinderen per vrouw teruggelopen (van 3,7% tot 1,82% in 2002) als gevolg van een intensieve campagne voor gezinsplanning en van maatschappelijke veranderingen (o.a. één-kind-politiek, inschakeling van de gehuwde vrouw in het productieproces en uitbreiding van het onderwijs). Het sterftecijfer daalde in deze periode sterk van 22% tot 6,77% in 2002. Dit komt door verbeteringen in de sanitaire en hygiënische omstandigheden en een uitbreiding van de medische voorzieningen. Door de gevoerde één-kind-politiek en de daling van het sterftecijfer zal de vergrijzing van de bevolking sterk toenemen: het aantal mensen van 60 jaar en ouder zal de komende 25 jaar met 250 miljoen toenemen tot 400 miljoen.

In 2002 bedroeg de geschatte gemiddelde levensverwachting bij geboorte 70,02 jaar voor mannen en 73,86 jaar voor vrouwen.

Uitgezonderd Macau en Taiwan, leven er nog ca. 15 tot 30 miljoen Chinezen in het buitenland, de meeste in Zuidoost-Azië. De Chinezen zelf geven hogere cijfers op dan de landen waar zij wonen. In deze landen worden Chinezen die in het land geboren zijn, vaak niet meer als Chinezen beschouwd.

Hoofdstad: Beijing (Peking), ruim 11 milj. inwoners

Grootste stad: Shanghai is met zijn ruim 14 milj. inwoners de grootste stad van China, gevolgd door Beijing (Peking) --> 11,3 miljoen). Andere steden waarvan het bevolkingsaantal de 1 miljoen overschrijdt, zijn onder meer Tianjin (9,4 miljoen), Chengdu (9,4 miljoen), Wuhan (6,8 miljoen), Changhun (6,5 miljoen), Chongqing (6,5 miljoen), Xi'an (6,2 miljoen) en Kanton (6,1 miljoen).

Belangrijkste rivieren: Chang Jiang (Yangtze), 6.380 kilometer lengte (op twee na grootste rivier ter wereld, na de Amazone en de Nijl) en de Huang He (Gele Rivier), 5.464 kilometer lengte

Klimaat: Zeer uiteenlopend. Van landklimaat in noorden tot gematigd zeeklimaat in midden, subtropisch in zuidoosten (tyfoons), 'alle jaargetijden voorjaar' op Yunnan-plateau en subtropisch op het eiland Hainan.

Staatsvorm en bestuur: Sinds 1949 socialistische republiek, onder leiding van de communistische partij (Politbureau). President: Hu Jintao (2003- ), premier: Wen Jiabao (2003- ). Regering is verantwoording schuldig aan het Nationaal Volkscongres, dat elke vijf jaar wordt gekozen (leden zijn afkomstig van de diverse provincies).

Taal: Mandarijn-chinees en diverse Chinese talen en dialecten, zoals het Cantonees.

Vlag: Rood is de kleur van de eigenlijke Chinezen (de Han) en van het communisme. De grote ster symboliseert de leidende rol van de communistische partij. De vier kleinere staan voor de boeren, de arbeiders, de kleine burgerij en de (vaderlandslievende) landbezittende klasse. (bron: Vlaggen Dokumentatie Centrum Nederland)

Bevolkingssamenstelling:De eigenlijke Chinezen (Han) vormen ca. 92% van de totale bevolking, en wonen vooral in het dichtbevolkte oosten van China. China is al meer dan 2000 jaar Han-Chinees, met uitzondering van Xinjiang, grote delen van Yunnan, Tibet, Qinghai, Binnen-Mongolië en delen van Mantsjoerije. Binnen Han-China bestaan er ook nog grote culturele en taalkundige verschillen. Voorbeelden hiervan zijn de Hakka, de Tujias (wonend in Hunan, Hubei Sichuan), de Kantonezen, en de grootste Han-minderheid, de Zhuang (ca. 20 miljoen). De Zhuang zijn vooral te vinden in de zuidelijke provincies van China, en behoren tot de het Thaise Dai-ras en spreken een sino-Tibetaanse taal.

De resterende 8% bestaat uit ca. 55 groepen, waarvan de voornaamste zijn de Zhuang, Hui (Hoei), Uyguren (Oejgoeren), Yi, Miao, Man (Mantsjoes), Xizang (Tibetanen) en Menggu (Mongolen). De bevolkingsomvang van de minderheden varieert enorm, van ca. 20 miljoen Zhuang tot ca. 1500 Hezhe, die in het noordoosten wonen. De niet-Chinese groepen, sinds 1979 erkend als nationale minderheden, zijn vooral verspreid over het westen en zuidwesten van China, met name in de doorgaans dun bevolkte grensgebieden. In totaal worden ca. 60 miljoen mensen tot de minderheden gerekend. De politieke betekenis van deze 'nationale minderheden' is belangrijk, omdat ze strategisch belangrijke grensgebieden bewonen en in de regel tot de volken behoren die ook in de buurstaten wonen.

Het is echter bekend dat naar deze gebieden (o.a. Xinjiang Uygur, Heilongjiang, Jilin en Binnen-Mongolië) een sterke migratie van eigenlijke Chinezen heeft plaatsgevonden om de ontwikkeling te versnellen, maar zeer waarschijnlijk ook om het 'Chinees maken' van de niet-Chinese streken te bespoedigen.

De grootste bevolkingsconcentraties bevinden zich in de kustgebieden en in de vruchtbare valleien van de Huang He en Yangzi Jiang, de Noord-Chinese laagvlakte, de Zuid-Chinese kuststrook en het lössplateau van Midden-China. Aan de monding van de Yangzi (o.a. Sjanghai) en in bepaalde districten van Guangdong wonen meer dan 1000 personen per km2. De bevolkingsdichtheid van de miljoenenstad Sjanghai behoort, met bijna 19.000 inwoners per km2, tot de hoogste ter wereld.

De urbanisering is in verhouding gering: ca. 29% van de bevolking leeft in de steden. Weliswaar is voor de jaren vijftig een sterke trek naar de steden gemeld (1950: 10% van de totale bevolking woonachtig in steden; 1960: 15%), later is aan deze ontwikkeling een halt toegeroepen (o.a. door het verbod zich in de stad te vestigen zonder werkvergunning) en zijn zelfs aanzienlijke groepen mensen uit de steden naar het platteland overgebracht.

Religie: Boeddhisme en taoisme. Protestantisme: ca 1600 kerken en volgens officiele opgave 15 miljoen protestanten (sep.'00), van de 'Drie Zelf Patriottistische Beweging' (door de regering gecontroleerd en erkend) en daarnast niet officieel erkende (en dus ondergrondse) 'huiskerken'. Katholicisme: officiële kerken zijn aangesloten bij de Katholieke Nationale Patriottistische Vereniging, wie het niet is toegestaan trouw te zweren aan de Paus. In opkomst zijn diverse zich Christelijk noemende sekten. Moslims: de bevolkingsgroep de Hui (8,6 miljoen) zijn moslims. Lamaisme: In Tibet en omliggende provincies. Confucianisme: Confucius (Kongzi) was een filosoof en leraar en wilde nadrukkelijk geen religieus leider zijn. Zijn invloed was echter zo groot dat het confucianisme door velen toch als religie wordt beschouwd.

Munteenheid: De officiële valuta in China is de renminbi ('volksgeld'), afgekort RMB. Een renminbi is hetzelfde als een yuan (spreek uit: joe-èn; muntteken: ¥). Chinezen noemen een yuan meestal kuai. De renminbi/yuan/kuai bestaat uit 10 jiao (algemeen genoemd mao), en een jiao weer uit 10 fen. Deze fen komt men haast niet meer tegen; de waarde is zo goed als verwaarloosbaar. Thans zijn er bankbiljetten van 1, 2 en 5 jiao en 1, 2, 5, 10, 50 en 100 yuan. Er zijn munten van 1 yuan en van 1, 2 en 5 jiao. Medio 2004 stond 1 euro gelijk aan 10 yuan.

Ter plaatse zijn er een aantal mogelijkheden om aan Chinees geld te komen. Je kunt natuurlijk ook gebruik maken van travellercheques. Tegenwoordig is het in de grote steden ook steeds makkelijker om te pinnen, maar dat kan nog niet bij alle banken. Bedenk echter wel dat je bank in Nederland voor iedere transactie kosten in rekening brengt. Betalingen gebeuren in China nog altijd vooral in cash, maar de creditcard (Mastercard, Visa, American Express) is in opmars (Website met chinees geld).

Vanwege het beleid van de Chinese Partij zijn overal (bank, hotel, etc) de wisselkoersen gelijk en wordt er geen provisie geheven. Bij het verlaten van China kan je het geld inwisselen bij de bank voor euro's of dollars na overleg van de aankoopnota

Electriciteit: 220 Volt

Tijd: 7 uur later dan in Nederland (geen zomertijd DST; GMT+8)

Paspoort: Moet bij vertrek uit China nog 6 maanden geldig zijn

Visum: Verplicht

Xi'an

Even buiten deze oude hoofdstad van China ontdekten boeren in 1974 de eerste van zevenduizend levensgrote krijgers. De 2200 jaar oude terracottasoldaten vormden het ondergrondse leger dat de eerste keizer van het verenigde China, Qin Shi Huangdi, na zijn dood moest bewaken. Naast deze attractie van wereldformaat heeft Xi'an vele andere culturele bezienswaardigheden (zie reisverslag).De mix van de Chinese en islamitische cultuur geeft de stad een geheel eigen karakter. Net buiten Xi'an bevindt zich de Huashan, een wat minder bekende heilige berg. Een bijzondere klim. Chinese bezoekers zoeken vaak 's nachts met fakkels en zaklampen hun weg omhoog, om vanaf de top de zonsopkomst te kunnen zien.

ROND BEIJING (PEKING)

Naast de bezienswaardigheden in Peking kun je tijdens de weekeinden diverse interessante plekken in de omgeving van de hoofdstad bezoeken, zoals de graftombes van de Ming-keizers, de Marco Polo-brug of de vindplaats van de Peking-Mens in Zhoukoudian. En natuurlijk:

De Chinese Muur

Een oorspronkelijk ruim 5660 km lang bouwwerk met verschillende zijtakken, waaraan meer dan twee millennia is gewerkt. De best bewaarde gedeelten lopen door het grondgebied van de gemeente Bejing (Peking). Het meest toegankelijke en veruit drukst bezochte stuk is Badaling, een 'pretpark' op veertig minuten rijden van de hoofdstad. De muur is hier geheel gereconstrueerd. Een minder toeristische en meer authentieke optie is Huanghuacheng ('Gele Bloemen Muur'), waar de muur nog niet gerenoveerd is en nog grotendeels begroeid. Geniet van het fenomenale uitzicht en de stilte voordat ook dit stuk door het massatoerisme wordt ontdekt.

Chengde

Op slechts 25 km van Bejing ligt dit achttiende-eeuwse keizerlijke zomerpaleis. Later werd het uitgebouwd met replica's van bouwwerken uit door minderheden bewoonde gebieden zoals Binnen-Mongolië en Tibet. Zo staat er een replica van het Potala-paleis in Lhasa. Chengde straalt nog iets van de sfeer van een klein stadje uit. Het is er in de glooiende heuvels heerlijk wandelen. Een verademing na de hectiek van Bejing.

Datong en omgeving

De belangrijkste attractie van Datong zijn de grotten van Yungang met hun enorme boeddhistische beelden. In de kolenstad Datong zelf is echter weinig te beleven. Het is vooral een startpunt voor een bezoek aan het boeddhistische bergstadje Wutaishan en het indrukwekkende hangende klooster. Datong ligt niet naast de deur, maar in een lang weekend is het vanuit Bejing uitstekend te bezoeken.

Beidahe

Als het te warm wordt in Bejing, kun je vluchten naar Beidaihe, het dichtstbijzijnde strand.

Tibet

Het dak van de wereld, het plateau waarop de Himalaya rust, oefent op veel reizigers een magische aantrekkingskracht uit. Lhasa, de hoofdstad van Tibet, is het centrum van het Tibetaanse boeddhisme. De diepe religiositeit van de bevolking maakt een onuitwisbare indruk. Het immense Potala-paleis in Lhasa was ooit de zetel van de theocratische regering en het winterverblijf van de Dalai Lama. Lhasa is een goed startpunt om het ruige berglandschap van de Himalaya in te trekken.

Shanghai

Het onbeduidende vissersdorpje Shanghai veranderde na de Eerste Opiumoorlog (1839-1842) in het decadente 'Parijs van de Oriënt'. Voor straf liet Mao de stad verloederen, maar met de openstelling van China herkeeg ze haar kosmopolitische allure. China's grootste (ruim 20 miljoen inwoners) en modernste stad tart iedere beschrijving. Shanghai zakt in de grond onder het gewicht van zijn wolkenkrabbers. De Europese neoclassicistische gebouwen van de Bund, Shanghais Wall Street aan de rivier Huangpu, contrasteren scherp met de postmoderne skyline van de wijk Pudong aan de overkant van het water.

Urumqi en omgeving

Urumqi zelf is niet echt de moeite waard, al is het een uitstekende plek voor het uitproberen van de heerlijke Oejgoerse keuken met zijn shish kebab (kaorou) en zijn broden (nang). Maar het is een goede uitvalbasis naar de schitterende omgeving. Midden in de woestijn is daar opeens tussen de bergen het Tianchi-meer (Meer van de Hemel), omgeven door indrukwekkende bergen met sneeuw op de toppen. De oasestad Turpan is de heetste (maximum ooit gemeten: 49,6 graden) en diepst gelegen (154 meter onder de zeespiegel) plek van China.

De Drie Kloven

Voordat de Drieklovendam dit adembenemende gebied in een gigantisch stuwmeer verandert, moet je beslist een bootreis maken over de Yangtze, China's langste rivier. De beroemde kloven liggen in het stuk tussen Chongqing en Wuhan. Na twee of drie dagen varen kun je aan land gaan in Yichang of Wuhan. Maar je kunt ook doorvaren naar Shanghai, een bootreis van een week.