WEBLOG
Dag 3
Vandaag was het zover. Om 8 uur uit bed en ontbijtbuffet. Vers gebakken eitjes en stokbroodjes. Om half 10 worden we opgehaald door Tao. We gaan naar Civil affairs (burgerzaken) voor de overdracht. Bij aankomst staat Fu Qing al in het zaaltje met zijn begeleider /pleegmoeder te wachten. Ik mag meteen formulieren in drievoud invullen bij de gemeentelijke ambtenaar en Monique kan alvast kennis maken met ons zoontje. De fotograaf maakt tussendoor familiefoto's voor het adoptiebewijs en pasfoto's voor de ambassade. Als Monique ook alle formulieren heeft getekend kunnen we aan de begeleider vragen stellen. Fu Qing houdt van eigenlijk van alles maar vooral van vlees, van eieren en van tofu. Troosten door te knuffelen is ook een aanrader. Dat was vanochtend ook even nodig want de huilbuien waren af en toe heftig. Nadat de begeleider nogmaals aan Fu Qing aangaf dat wij papa en mama waren werd hij toch wel weer rustig. Na de precedures wilde de gemeentelijke ambtenaar nog uitleg bij een engels voorschrift voor een haarkleurspoeling. Vertaalbureau Kuijpers ging daarmee aan  de slag en het kwam eigenlijk neer op de uitleg van woorden die betrekking hadden op mogelijke bijwerkingen van het gebruik van de haarkleurspoeling.
Afgelopen dag hebben we inderdaad gemerkt dat Fu Qing van alles graag eet. En hij deelt zijn snoep ook met ons. Aangezien hij vaak jičjič roept, denkt Sheila dat zij als grote zus wordt geroepen. De band begint nu al tussen hen twee.  Hand in hand volgt Fu Qing gedwee waar Sheila heen wil gaan. De buggy is ook geen probleem voor hem, want hij laat zich graag rijden. We zijn vanavond naar KFC geweest. De glijbaan, de kipnuggets en de patatjes vond hij heel plezierig en lekker. Wat een lachebekkie.
Vanavond hebben we hem in bad laten spelen en wassen. Dat vond hij in eerste instantie een beetje eng maar met het enthousiasme van Sheila kwam hij al snel tot inkeer. Badderen met bootjes en badeendjes is toch wel erg leuk.
Ook nog tanden gepoetst naar voorbeeld van Sheila. Eerst nee schudden en vervolgens vond Fu Qing het ook geen problem om tandpasta te gebruiken. Deze dag vol spanningen is tot rust gekomen en het bed roept. Fu Qing en Sheila slapen lekker snel in. Straks wij ook. 
DAG 4 (even bijkomen)

Een dagje van normalisatie. Vanochtend weer met de taxi op pad. Het verkeer blijft me telkens weer verwonderen. Links en rechts inhalen , toeteren, zebrapaden die er wel zijn maar eigenlijk niet bestaan, fietsers en voetgangers die moeten oppassen want blijkbaar heeft een auto altijd voorrang, snelheidbeperkingen? ik denk het niet. Ik ben in ieder geval  weer veilig bij de notaris gekomen om de gecertificeerde documenten te controleren. Bij dit klusje hoefde niet het hele gezin aanwezig te zijn. Indien er fouten in de documenten zouden staan, zal dat voor vertraging kunnen zorgen in Beijing. En teruggaan naar Shijiazhuang is wel een optie, maar geen prettige, dus beter nu goed controleren. De gegevens (namen en geboortedata) zijn correct dus we verwachten geen problemen in Beijing met de procedure.
Tussen de middag heel even gewandeld in de omgeving. We staan naast een museum met een groooot plein, dus dat wandelt 'veilig'(geen verkeer). Er werden ballonnen verkocht die we uiteraard voor Sheila en Quintin aankochten. In het hotel werden we achterna gezeten door de bewaking. Wat blijkt, de ballonnen zijn gasgevaarlijk dus mogen niet het hotel in. Ze willen de ballonnen wel bewaren voor ons, maar niet in het hotel. Gelukkig maken de kinderen er niet veel bezwaar tegen, want ze weten dat de ballonnen terugkomen.
 
's middags hebben we gewinkeld in de underground. Bij het hotel staan ingangen naar beneden, waar een hele shoppingstreet en chinafoodstreet zijn gevestigd van bijna een kilometer lang. Ondanks dat we geen cadeau's nodig hadden waren de prijzen wel aanlokkelijk en hebben we toch nog voor Sheila een jas, scates en ..... nou ja weer teveel gekocht. Voor Quintin hebben we autootjes (heftruckje, betonmolentje, ...) gekocht. Aan het eind van de middag hebben we in de foodstreet heerlijk gegeten van de shops aldaar. Rijst, kip in saus, noodles in een soort soep en vervolgens de soep met stokjes eten. Dat lukte eigenlijk best wel.
Sheila was uiteraard in haar nopjes met de cadeautjes en vond het fijn om Quintin te voeren. En Quintin... die eet alles wat je hem voorschotelt en maakt niet uit wanneer. Het lijkt wel een bodemloze put.
Quintin aard goed en loopt met Sheila veel hand in hand. Als hij geen zin heeft geeft hij het ook aan. Naar de wc is mjaumjau of puopou. Vul zelf maar in met welk doel.
Voor nu een fijne avond verder.
groetjessss......
Adoptie in China

       STUUR BERICHT
HOME | Adoptie in China | Fotoboek | EMAIL