adoptie in china

De Verboden stad

Vandaag zijn we met de bus naar het Tianmenplein*1 en de Verboden stad*2 gegaan. Het Tianmenplein is niet meer vrij toegankelijk zoals vijf jaar geleden. Via een douanepost (checken van handbagage met röntgen en door een poortje lopen waarna eventueel een bodycheck zou plaatsvinden) is de toegang wel gewijzigd. Op het Tianmenplein hebben we een groepsfoto laten maken. Eind van deze middag konden we het boekwerk met informatie over enige culturele schatten van Beijing inclusief groepsfoto ophalen bij Chris (de chinese begeleider). In de Verboden stad konden we net als vijf jaren geleden vele trappen lopen. Af en toe vragen we aan Chris hoe de symboliek in China in elkaar steekt. Bijvoorbeeld over de leeuwen met een bal onder hun poot. Dit was voor geluk en voorspoed, maar ook als bescherming danwel vertrouwen.

De verschillende vertrekken van de keizer hebben wij in een sneltreinvaart voorbij gelopen. Enerzijds omdat de wandeltocht van vijf jaar geleden nog in het geheugen ligt en anderzijds omdat Sheila niet alle trappen op en af wilde lopen. Quintin had daar niet zoveel last van want hij zat lekker in de rugdrager. We zijn halverwege de verboden stad de zijkant van het complex ingedoken waar geen wind was en wel een zonnetje scheen. via deze zijweg (een soort steeg) kwam je in de tuin van het laatste keizerlijke vertrek uit. Daar hebben we bij de geluksboom een foto laten maken. Evenals op het Tianmenplein kwamen bij de uitgang van de Verboden stad vele verkopers met aanbiedingen aan de jassen trekken. We hebben ditmaal geen verkoper gelukkig gemaakt.

Vanavond voelde Sheila zich de keizerin in haar gewaad.

Morgen gaan we De Muur bezoeken. De verplichte culturele uitjes zijn gelukkig niet te vermoeiend voor de kids (en voor ons).

Het Plein van de Hemelse Vrede of Tiananmen-plein wordt wel het grootste plein ter wereld genoemd. Het plein is 880 meter lang en 500 meter breed. Op het oppervlak van 440.000 m2 kunnen minstens een miljoen mensen samenkomen. Tiananmen (Poort van de Hemelse Vrede), wat nu het staatssymbool van de Volksrepubliek is, dateert uit 1417 en heette toen de Poort van het Keizerrijk. De poort gaf toegang tot de erachter gelegen Verboden Stad, dat vroeger het keizerlijk paleis was. De poort was van hout en brandde tot twee keer toe af. Na de brandschade in 1465 werd de poort van steen gemaakt. De tweede keer werd de poort herbouwd in 1651.

Hier proclameerde Mao Zedong op 1 oktober 1949 de Volksrepubliek China. Op de voorkant hangt het portret van voorzitter Mao.

Het plein kwam internationaal in het nieuws toen op 4 juni 1989 een studentenprotest, waaraan naar schatting een miljoen studenten en burgers deelnamen, bloedig werd neergeslagen. Daarbij kwamen honderden mensen om het leven. Het was het eerste massale protest tegen de Communistische Partij van China en zijn ondemocratische instellingen.

De Verboden Stad was de plaats van waaruit de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk bestuurden. De in de Chinese hoofdstad Peking (Beijing) gelegen stad werd gebouwd en voltooid onder de Yongle-keizer, in 1422. Het complex is 750 bij 960 meter groot en is ontworpen door een Vietnamese architect. Om het complex liggen een brede, diepe gracht en een muur van tien meter hoog. Met het zand dat hiermee vrij kwam werd een heuvel aangelegd in het Jingshan Park ten noorden van de stad, achter de Keizerlijke tuin.De Verboden Stad was tijdens de Ming- en Qing-dynastie de vaste residentie van 24 achtereenvolgende keizers. De stad was verdeeld in het Binnenhof (Inner Court), waar de keizer woonde, en het Buitenhof (Outer Court), waar de hofhouding woonde. Deze bestond onder andere uit de concubines, de paleiswachten en de eunuchen. Bij elkaar woonden er enkele duizenden mensen in de Verboden Stad.Om de Verboden Stad heen lag de Keizerlijke Stad. Ook deze was verboden gebied voor buitenstaanders. In de Keizerlijke Stad bevonden zich onder meer de bakkerij, het naaiatelier, de wapenzaal, de stallen en een drukkerij. Ook was er een dokter om de eunuchs te opereren. Op die manier waren de keizer en zijn gevolg geheel zelfvoorzienend.

Dagje sealife

Vandaag zijn we met de taxi naar de beijing zoo gegaan. Daar is een aquarium met dolfijnen doet de folder ons vermoeden. We zijn benieuwd. De taxi rijdt ons de halve stad door en neemt enkele files, maar voor 33 yuan (ongeveer 3,5 euro) zijn we op plaats van bestemming. Het is erg rustig bij de ingang van het aquarium. We vermoeden dat dat met de prijs heeft te maken. 120 yuan is pittig voor chinese begrippen. Overigens is het in China een voordeel dat kinderen per definitie gratis entree hebben.

Het aquarium is een groot gebouw met 7 ruimtes. In deze ruimtes zijn de verschillende dieren te bezichtigen. De 2 dolfijnen zien we als eerste. Deze hebben wat weg van een Beloega die normaal in de noordelijke poolzee leven.

In de andere ruimtes zijn grote aquaria met tropische vissen, manta's, haaien en schollen.

Je loopt ook door de vissen heen door tunnelbuizen. Een prachtige sea lifeonderwaterwereld.

Voor de kids verkopen ze patatjes en knakworst in een broodje. Dat lusten ze wel na al die rijstschotels van de voorgaande dagen.

Na sealife gaan we de dierentuin in om de panda's te bekijken. Ze hebben 5 panda's die in een grote ruimte mogen vertoeven. Bijna allen zijn aan het bamboe kauwen.. Na deze binnen/buitendag wee met de taxi terug naar het hotel voor een middagdutje. In de taxi slapen de kids al. De verwarming staat ook erg hoog dus dat zal wel meegeholpen hebben.

's Avonds gaan we met de groep eten bij de chinees (fandian) om de hoek. Desbetreffende chinees heeft blijkbaar de reservering van Chris niet goed begrepen en heeft reeds een ronde tafel vergeven. Chris is niet te vermurwen en loopt direct de zaak uit. Een alternatief bieden is geen optie. We gaan naar een naastgelegen fandian die iets duurder is maar dat vinden wij eigenlijk niet erg. voor 20 yuan extra per persoon wordt er lekkerder eten opgediend en is de ambiance gezelliger. We hebben maar aangegeven dat we vaker naar deze fandian willen dan naar de ander waar al weken naartoe wordt gegaan vanwege de prijs. Geef ons maar kwaliteit.